14 Ocak 2010 Perşembe
k.k
Ölüme ihanet ediyorum.Tarih kadar piç anılarım var.Fahişe sevdalarım var benim.Rujlarımla çizdim yollarımı.Çıldırıyorum her akşam.Bir nefeste kendime geliyorum sonra.Aklımla oynuyorum usanmadan.Tırnaklarımı geçiriyorum bedenime.Kazıyorum derimi jilet gibi.Kazıdıkça yanıyor derim.Isınıyorum.Biraz kanayıp duruyor yoruluyor.Kafatasımı deşmek istiyorum.İçindeki herşeyi ayıklayıp temizlemek istiyorum beynimi.İmha etmek istiyorum benliğimdeki seni.Kalbini söküp çeketimin iç cebinde saklamak istiyorum.Bütün dünyanın canını yakabilirim.Çünkü canım yanmıyor artık, hissetmiyorum.Ama oralarda biyerde içimde en derinde biyerde varolduğunu biliyorum.Kan kaybediyorum, ölüyorum, öldürüyorsun, yakıyorsun.Acım nefret kusuyor içime.Çığlıklar atıyorum acı acı, bağırıyorum yırtarcasına bedenimi.Senden sonra kendimide kaybediyorum.Sahip çıkamıyorum, sığamıyorum kendime.Pişmanlığımdan nefretim doğuyor kendime.Kızıyorum her gece, işkence ediyorum bedenime.Affetmiyorum kendimi.Daha çok ödenecek bedelim var.Her saniyesine ödeyecek çok kanım var.Acıtmayalım daha fazla.Ama öldürmemeliyim, ölmemeliyim.Kör bıçaklarla sevişiyorum.Kanımda boğulmayı beceremiyorum.Ağlayamıyorum çünkü.Daha fazla gülmeliyim.Daha fazla delirmeliyim.Çıldırıp senden vazgeçmeliyim ben…Ölürmeliyim bir mucizeyi….
