dua

Bir renk yarat bana;bir şarkıdan çok sadece bir nota kıvamında.Bir zaman yarat bana;var olmadan yok olmaya..Bir şarap yarat bana;affedilmez bir günah kokusunca.Bir duygu yarat bana;nefes nefese kalmakcasına.Bir tat yarat bana;intikam uğruna.Bir son yarat bana;ana rahmine kusarcasına. Bir şiir yaz bana ey Tanrım!..Bir hayattan çok tek bir an uğruna…


k.k

k.k

İçten içe düşünüyorum.Herhangi bir akşam yemeğinde başlangıç niyetine tüketiyorum hayatımı.Bedenimin nasıl bir tepki gösterdiğini henüz keşfedemedim ama tadından öleceğim bir gün.

bm

BİR BEN
Geride kalan çırılçıplak bir korkuydu bende
Dalga dalga titriyor mavi bir resimde
Cesaret giydirdim üzerine
Aşk şarkıları koydum yan ceplerine
Nefesini kestim bir bıçak darbesiyle
Kanaya kanaya hayatta kaldı yüreğimde
Kefenini sardım tenime
Oysa ben yoktum senin mezar taşı gözlerinde
Şimdi bir beceriksiz katil ellerimde
Günahkar bir beden içinde
Korku misali titreyen yüreğiyle
Son bir darbe
Kaçıp gitmek belki de
Gitmek en kayıp şehirlere…

blackmyth

k.k

Takır takır dökülüyorum
Döküldükçe üşüyorum
Titriyor gökyüzüm
Bakamıyorum gözlerime
Biri durdursun şu kıyameti
Küçük kızlar kaybolmasın
Gerekirse öldürün insanlığı
Yeter!
Daha fazla aciz olun
Bütün yılanları sokun dillerinizle
Zehrimi tükürün bir kere
Susun!
Sağırım ben
Hepiniz körsünüz
Bakın!
Yıldızlara hançer sapladım
Yırtıyorum karanlığı
Ölün!
Yeni bir acı doğuruyor dünya
Kan kaybediyor deniz
Okyanuslara emir verin
Dua edin nefrete
Kurban edebilsin beni…
21.01.2010

k.k

Ölüme ihanet ediyorum.Tarih kadar piç anılarım var.Fahişe sevdalarım var benim.Rujlarımla çizdim yollarımı.Çıldırıyorum her akşam.Bir nefeste kendime geliyorum sonra.Aklımla oynuyorum usanmadan.Tırnaklarımı geçiriyorum bedenime.Kazıyorum derimi jilet gibi.Kazıdıkça yanıyor derim.Isınıyorum.Biraz kanayıp duruyor yoruluyor.Kafatasımı deşmek istiyorum.İçindeki herşeyi ayıklayıp temizlemek istiyorum beynimi.İmha etmek istiyorum benliğimdeki seni.Kalbini söküp çeketimin iç cebinde saklamak istiyorum.Bütün dünyanın canını yakabilirim.Çünkü canım yanmıyor artık, hissetmiyorum.Ama oralarda biyerde içimde en derinde biyerde varolduğunu biliyorum.Kan kaybediyorum, ölüyorum, öldürüyorsun, yakıyorsun.Acım nefret kusuyor içime.Çığlıklar atıyorum acı acı, bağırıyorum yırtarcasına bedenimi.Senden sonra kendimide kaybediyorum.Sahip çıkamıyorum, sığamıyorum kendime.Pişmanlığımdan nefretim doğuyor kendime.Kızıyorum her gece, işkence ediyorum bedenime.Affetmiyorum kendimi.Daha çok ödenecek bedelim var.Her saniyesine ödeyecek çok kanım var.Acıtmayalım daha fazla.Ama öldürmemeliyim, ölmemeliyim.Kör bıçaklarla sevişiyorum.Kanımda boğulmayı beceremiyorum.Ağlayamıyorum çünkü.Daha fazla gülmeliyim.Daha fazla delirmeliyim.Çıldırıp senden vazgeçmeliyim ben…Ölürmeliyim bir mucizeyi….

k.k

BİR ADAM
Nefes nefes üstüne binmiş
Soluk almaz dakikalar
Saniyelerle zar tutan bir zaman
Erkekliğine mars olmuş bir adam
Bıçağın akıttığı kana adak bir sevda
Yasaklı kelimeler romanın kahramanı
Alacağı iki kelime hayattan
Şehirler dolusu kadın
Mahşer yeri kadar çırılçıplak
Gurbetin yolları memleket
Her şehir bavul sırtında
Yalnızlığına imza çarptığı tüm kapılar
Gözünde tüten bir memleket hayali
Sessizliği yazdığı son şiiri
Harf harf kabuk bağlamış sesi
Çocukluktan hatıra gülümseyişleri
Fotoğrafı olmayan anlar
Sarjörü boş kafatasları
Yoksunluktan nasiplenmiş cep yamaları
Sarhoş acısı haller budalası
Yüreği eksik hatıralar atlası
Kadınlar kokusunca arar
Ten ten gezinir sokaklar
Tüm yüzler bulanıklaşırUzaklaşır memleketinden…

k.k

kaçış

Bir şehir daha yıkıldı bugün üzerime
Kaçtım çok uzaklara kaçtım
Seni bıraktım ardımda bir şimşek çakarken
Hayır bu seferde dönüp bakamadım
Koştum koştum koştum…
Ayaklarımın altında sen,ben koştum
Terledim yoruldum tükendim
Takıldım sana
Başka bir şehrin sabahına düştüm…

k.k

...

Bir şarap tadarım
Gecenin üçü
Söylesene ne görüyorsun rüyanda
Kiminle sevişiyorsun
Ucuz bir şarap tadıyorum
Kana kana içiyorum şişeden
Kaliteli bir acıya kıyak geçiyorum
Bu gece izin veriyorum tüm aşklara
Yalnız bıraksınlar beni diye
Hiçbir koku duymak istemiyorum
Kesin şehrin dilini
Toprakları kazın kemikler havalansın
Bütün şehir acı koksun
Ben boktan bir şarap tadıyorum
Gökyüzü küfrediyor yüzüme
İsyan ediyor bütün kadınlar
Ağlıyor bütün çocuklar uykularında
Gözlerim kapanmıyor
İdam ediyorum bütün hayalleri
Bütün umutlara tecavüz ediyorum
Ben bozuk bir şarap tadıyorum
Sarhoş bile etmiyor dudaklarımı
Bir bıçak çekiyorum
Damar damar gezdiyorum
Soğumuyor kan
Alev alev yanıyor şarap…

15.01.2010

Kabullenebilmek
Belki de becerebilmek.Anlayabilmek,kendine anlatabilmek.Zor geliyor zaman zaman ama becerebildiğimizde aslında ne kadar basit olduğunu farkediyoruz.Hep zordur zaten.Basit kelimelerden ibaret olan zorluklar.İndirgenebilmiş duygular.Sonrası biraz zarar ziyan biraz kan revan…
İkinci bir ilk olabilme ihtimalinin ne kadar az olduğunu hatta gerektiğinde yok olduğunu kabullenmek işimizi kolaylaştırmaz tabi ki.Tesellide etmez hiçbir zaman.Sadece biraz daha bilgi edinmişizdir.Hiçbir zaman bilgilerimiz yeterli seviyeye ulaşmaz.Hep biraz daha eksiktir.Bu yüzden hep öğreniriz.Çünkü her insan bir diğeri kadar cahildir.Hepimiz biraz bilge biraz körüz.Kurallar,tabular,sınırlar,duvarlar…Hiç eksilmeyecek ve artacak olan kavramlar.Bilinç altı kurbanı organizmalar toplumu.
Kendimizi anlayabilmekten yoksunken bir diğer kendini anlayabilmekten yoksun insanı anlayabilmeye çalışmak ne komik.Aynaya baktığında kendini arayan kaç kişi olabiliriz ki toplasan.Kim aramak için çabalar ki?Saatlerce bakıp görememek.Bazen bakamamak bile.Kim düşünebilir ki zaten aslında yok olmaktan ne kadar korktuğunu.Ölmek isteyip aslında ölmemek için herşeyini verebilicek kaç kişi olabiliriz ki?Kaç kişi düşünüyordur şu an bizlerin düşündüklerini?Ve bu azınlığın içinde kim en doğrusunu yapabildi?Kim uzaklara gözleriyle balıklama dalabiliyor?Kaç kişi şu an bir şarkıda kendini ısıtabiliyor?
Mantık giyinmiş bir çok söz duyarız.Kiminin üstünde emanet durur.Kiminin üzerine kalıp gibi oturmuş.O sözler vücudunuzun her organından onay alsada sol tarafta hep veto edilir.Son söz,hayatınızın anayasası,mahkemesi.Dayatmaya çalışmayın işte görüyorsunuz olmuyor.Hiçbir tarihte kabul etmemiştir kalp mantığı.Ezeli rakip.Gerçek rekabet.Adaletsiz olan duyguların tümüdür.
Korkmanın en gerçek duygu olduğunu biliriz.Hissetmeyen tek hücremiz yoktur.Korkudan korkmayacak kadar cesuruz bizler.Hazırlıklı olmasını biliriz en büyük korkuların getirebileceği yalnızlıklara.Alışkanlık bağımlılık yapmıştır bünyemizde.Artık hissedemeyecek kadar tatmışızdır.Kokusundan tanırız.Gerektiğinde tek bir kelimeyi soyup buluruz bedeninde korkuyu.Beynine dokunmuşuzdur.Utanmadan sevişmişizdir ağlayarak korkuyla.Hepimizi tanır.Tanıdıkça uzaklaşır.Zehrini bulaştırmıştır artık.Hiç ısınamazsınız bir daha…
Bizler yanlış doğumların temeliyiz.Bütün anneler pişman, bütün babalar sarhoş.Bizler çocuklarımızı öldürenleriz.Her insan gibi katiliz.Kusursuz, şerefsiz, bencil, şizofren birer katil.Milyonlarca beden, tonlarca kan, mükemmel bir gösteri, eşsiz bir şov.Gerçek, keskin, kötü bir koku.Kokuşuyoruz hepimiz, iğreniyoruz, sevişiyoruz, nefes alıp veriyoruz.Hala ağlayabiliyoruz yüzsüzce.Hala aşkı tanımlayamıyoruz, bulamıyoruz, yok edemiyoruz.Tıkılıp kaldık bu dünyaya.Neden uçamıyoruz ki?Neden hala soru soruyoruz?Gökyüzüne dokunamamak beni kahrediyor.Bulutlara üfleyip üstlerinde çocukça tepinmek istiyorum.Uyanmak istiyorum…
Bütün masalları yasaklayarak yeni bir çağ başlatmak istiyorum.O zaman kimse ağlamazdı belki.Kimse gitmezdi belki.Ölümü yenebilirdik belki.Yada bütün insanlar onurlu bir şekilde intihar edebilirdi belki.Tanrıyı affedilebilirdik böylece belki.Onu sevebilirdik belki bu kadar bencil olmasaydı.Dillerini kesebilseydik bütün martıların, denizler yokolurdu, boğmazdı belki.Eğer cesaret edebilseydik susmaya bütün dualar gerçek olurdu belki.Kabullenebilseydik insanlığımızı eğer insan diye bir şey kalmazdı…